Generał Bór Komorowski, dowódca Armii Krajowej

 opublikowano 25/08/2011 - 10:34.

http://blogmedia24.pl/node/51290

 

 

Czterdzieści pięć  lat temu, 24 sierpnia 1966 roku zmarł  wieku 71 lat w Buckley, Anglia   ostatni dowódca Armii Krajowej

 

                      Generał Dywizji, hrabia Tadeusz Bór  Komorowski, herbu  Korczak.

Od 30 września Naczelny Wódź Polskich Sił Zbrojnych. Od 1 lipca 1943 roku był dowódcą Armii Krajowej. To Pan generał Bór Komorowski, podjął decyzję w dniu  31 lipca 1944 r.w przytomności Delegata Rządu na Kraj , wicepremiera Jana Stanisława Jankowskiego o wybuchu Powstania Warszawskiego.

 

Decyzja o Powstaniu Warszawskim zapaść Musiała, gdyż, wódz i kanclerz III Rzeszy, Adolf Hitler przeznaczył Warszawę do roli prowjncjonalnego miasteczka. Stacji kolejowej w drodze do Moskwy i Daleki Wschód, Sowieci, stojący z bronia u nogi w odległości 50 kilometrów od Warszawy,  nie  zamierzali oszczędzać ludności cywilnej i miasta. Sowietom zależało na wymordowaniu polskiej inteligencji, by mogli bez oporu wprowadzać komunizm jako dyktaturę klasy robotniczej.
Przy okazji pomścić porażkę z 1920 roku.
Powstanie było wymierzone przeciw wycofującym się pozornie  z Warszawy Niemcom. Z drugiej strony miało pomóc w zachowaniu  niepodległości.

Warszawa; decyzją kanclerza i wodza / Führer und Reichskanzler /  III Rzeszy niemieckiej /Das Dritte Reich/ Adolfa Hitlera  miała być zamieniona w  małe, prowincjonalne  miasteczko, jako węzeł kolejowy o liczbie mieszkańców około 40 000.

Około miliona Warszawiaków miało  być wymordowanych w obozach koncentracyjnychi, zagłady. Warszawa miała być zburzona całkowicie.

 

Takie decyzje zapadły we wrześniu 1939 roku z rozkazu Reichsführera-SS Heinricha Himmlera a zaakceptowane przez kanclerza i wodza Adolfa Hitlera.  Autorem planu był SS-Standartenführer, dr. med. Hans Ehlich. Wykonawcą  Friedrich Pabst.

Hans Frank, generalny gubernator okupowanych ziem polskich Generalne Gubernatorstwo,w pełni akceptował plany zniszczenia Warszawy jako stolicy Polski. Zawarte były w albumie zadedykowanym mu 6 lutego 1940 roku, przez nazistowskich architektów, m.in. Huberta Grossa, określanym jako tzw. Plan Pabsta,  Frank  zostawił w swoim gabinecie na Wawelu podczas ucieczki z Krakowa w 1945 roku. Plany te wraz dokumentacją zawierały 15 szczegółowych planów miasta z dokumentacją fotograficzną i tekstową – przewidywały zburzenie 95% powierzchni zabudowanej Warszawy i zmianę charakteru miasta na prowincjonalne.

W swoim dzienniku, w  dniu 4 października 1939 roku, Frank odnotował zgodę Hitlera na nieodbudowanie miasta Warszawy ze zniszczeń wojennych, zburzenie Zamku Królewskiego oraz grabież dzieł sztuki.

 Polska i Polacy znali ustalenia  konferencji Teheranie która odbywała się od 28 listopada 1943 r. do 1 grudnia 1943 r.gdzie przywódcy Wielkich Mocarstw: prezydent USA Franklin Delano Roosevelt, premier Wielkiej  Brytanii Winston Churchill  i ZSRR Józefa Stalin , wstępnie ustalili granice Polski na linii  Curzona. Na linii Bugu. Polska traciła 1/3 swego terytorium i ograniczoną niepodległośćna rzecz Rosji bolszewickiej;

                               новый коммунистический Привислинский край

Ze względu na wybory w Stanach Zjednoczonych, prezydent  USA Franklina Delano Roosevelt, prosił o zachowanie tajemnicy. Roosevelt,liczył na 6 milionów głosów Polonii Amerykańskiej.Tak cynicznym człowiekiem mógł być tylko mason, być może agent NKWD.

 

 Wszyscy z Wielkiej Trojki traktowali ,interes mniejszych narodów z nieukrywanym lekceważeniem,  obłędnym cynizmem. Można dziwić się  Stalinowi, który osobiście doznał klęski ze strony  wojsk polskich i ochotników na przedmościach Warszawy.  Za tę klęskę w 1920 roku pałał nienawiścią do Polski i wszystkiego co z Polską było związane.
 Odnośnie Polski znamy wypowiedź na okrągło pijanego  Winstona Churchilla, którego również posądzano o kazirodztwo.

 

 „Ognisko państwa i narodu polskiego powinno znajdować się międzytak zwaną linią Curzona a linią rzeki Odry, z włączeniem w skład Polski Prus Wschodnich iprowincji opolskiej. Jednakże ostateczne wytyczenie granic wymaga dokładnych studiów iw niektórych punktach ewentualnego przesiedlenia ludności”.
 
Stalin wyraził zgodę na tę formułę, podobnie jak Roosevelt.

W tej sytuacji wybuch powstania był konieczny. Żołnierze Armii Krajowej, dziewczęta i chłopcy z Szarych Szeregów byli przygotowani na wszystko. Liczyliśmy na pomoc naszych sojuszników Anglików i Amerykanów, którzy mogli nam pomóc w postaci zrzutów. Czy dywizję powietrzno -desantową, złożona z Polaków, Polonusów, pod polskim dowództwem
 Niestety Stalin nie wyraził  zgody na międzylądowanie załóg polskich, angielskich, kanadyjskich. Sowietom nie przeszkadzało, że każdego dnia w Rosji lądowało setki samolotów amerykańskich i angielskim ze sprzętem dla bolszewików.
 My Polacy liczyliśmy na pomoc polskiego wojska, które dochodziło do Wisły. Dowódca I Armii Wojska Polskiego, zarazem zastępca Naczelnego Dowódcy, generał Zygmunt Berling, zamierzał bez zgody Stalina udzielić pomocy walczącym rodakom. Stalin  zabronił udzielenia pomocy.

 

Generał Bór Komorowski, w uzgodnienuy z cywilnymi przedstawicielami rządu, podjął decyzję o honorowym zawieszeniu działań wojennych i przyznaiu praw jenieckich dla uczestników  Powstania Warszawskiego.
 W dniu 3.X.1944 r. w obecności gen. von dem Bacha, pułkownik dyplomowany Kazimierz Iranek Osmecki " Heller" i ppłk dyplomowany.Zygmunt Dobrowolski " Zyndram" podpisali " Układ o zaprzestaniu działań wojennych w Warszawie"

 Generał Bór Komorowski początkowo był  więziony w dworku Reicherów w Ożarowie. Była to  siedziba SS-Obergruppenführera  von dem Bacha, dowódcy  Korpsgruppe von dem Bach do czasu stłumienia Powstania Warszawskiego. Tam trwały rozmowy o rozejmie.

W dniu 6 X 1944 r. Bór został przewieziony do niewoli, oflagu Langwasser kolo Norymbergii. Od lutego 1945 roku więziony w oflagu Coldiz.Od kwietnia w obozie Mark Pongan w Alpach Tyrolskich.Niewolę opuścił  4 maja 1945 r. Wyjechał do Wielkiej Brytatanii .Do 1946 r był Naczelnym Wodzem Polskich sił Zbrojnych
W latach od 2 lipca 1947 do 10 lutego 1949 r był Prezesem Rady Ministrów Rządu na Uchodźstwie.
Zmarł w  Wielkiej Brytanii w trakcie polowania w Bletchley, hrabstwo Bickingham w 1944 r. jako osoba cywilna, nie mogąca wrócić do kraju Ojczystego,Polski.

W Angli, jako osoba cywilna bez renty, emerytury, żył jak sam poiwiedział panu Stefanowi Korbońskiemu z:

 

"- Z czego, generale, żyjesz z rodziną?
- Wyrabiam w naszej skromnej willi sztuczną biżuterię, a żona szyje kotary do angielskich domów..."

To też kawałek polskiej historii, jakże znamienny.

 

 

Prezes Kongresu Polonii Amerykańskiej, pan Karol Rozmarek z rodziną Państwa Komorowskich. Na kolanach Pani generałowej, syn Adam Komorowski / 1945 rok /
 

 

 

Pochowany  na cmentarzu Gunnersbury w Londynie.

 

 Jego zwłoki przywiezione przez syna Adama do Warszawy, zostały złożone w Kwaterze Główne jArmii Krajowej na Powązkach.
Był ożeniony z Ireną hr. Lamezan-Salins , córką generała Roberta Franciszka Walentego  Lamezan de Salins. Z tego związku przyszło na Świat dwoje synów; Adam i Jerzy 
Uczestniczył w  Olimpiadzie paryskiej w 1924 roku. Był kierownikiem ekipy jeźdźców na Olimpiadzie w Berlinie 1936 roku, Kierowana przez Pana Generała ekipa zdobyła srebrny medal w Drużynowym Konkursie Konia Wierzchowego. 

 

W czasie słuzby wojskowej dla Ojczyzny, został odznaczony, między innymi:

Order Orła Białego, pośmiertnie, 1995 .r

Krzyż Komandorski Orderu Wojennego Virtuti Militari

Krzyż Kawalerski Orderu Wojennego Virtuti Militari

Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari

Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari

Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Krzyż Walecznych – trzykrotnie

Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami

Złoty Krzyż Zasługi

Srebrny Krzyż Zasługi

  

 

 

Generał Tadeusz  Bór Komorowski był rodzinnie związany z generałem broni Tadeuszem  Jordan-Rozwadowskim  herbu Trąby. Zona Pana generała Rozwadowskiego, to de domo Maria hrabianka Komorowska herbu Korczak.

 

 

Nie jest powiązany rodzinnie z Bronisławem Komorowskim

 

 

Sława i chwała, Bohaterom Powstania Warszawskiego, Wodzowi Naczelnemu, generałowi Tadeuszowi Bór Komorowskiemu